شانی با صحنه عاشقانه | یادگار ۴۸۰۰ ساله ایرانی 1395/10/16


اگر با دقت به نقوش برجسته این نشان لاجوردی نگاه کنید، زوجی می بینید که رو به روی یک دیگر قرار گرفته اند و به نظر می رسد شاهد صحنه ای عاشقانه هستیم. در روی نشان و در سمت راست، بانویی با دماغ قلمی روی صندلی نشسته و موهای بافته اش را با دو روبان بسته است. این خانم لباس و دامن کوتاهی بر تن دارد و بر روی دامنش طرح هاشور داری به چشم می خورد. این طرح نمایان گر جامه های رایج در جنوب ایران و منطقه میانرودان و در هزاره سوم پیش از میلاد است. در مقابل بانو، مردی زانو زده و جامی را به او تعارف می کند، این مرد تنها پایین تنه خود را پوشانده است. در بالای سر مرد و زن ماه و ستاره ای دیده می شود که حکایت از شب بودن زمان داستان دارد. 

در روی دیگر نشان، صحنه دیگری می بینیم که همچنان شب است اما این بار مرد بر روی صندلی نشسته و بانو جامی را به او تعارف می کند. 

 

گرچه این نشان لاجوردی با صحنه های عاشقانه روی آن از کاوش های باستان شناسی به دست نیامده، اما محققان با توجه به ویژگی هایش آن را جزئی از آثار به جا مانده از جنوب غربی ایران، خصوصا کرمان می دانند. کارشناسان همچنین معتقدند نشان لاجوردی و عاشقانه متعلق به نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد و تمدن باستانی عیلامی است. گرچه در این زمان شهر شوش رو به زوال بود، اما دیگر شهرهای ایرانی با استفاده از صنایع دستی و تجارت از راه دور، دوران شکوفایی خود را سپری می کردند. این اتفاق را تمدن فرا عیلامی می نامند که در طی آن فرهنگ و تمدن عیلامی به دیگر مناطق ایران و خارج از منطقه عیلام گسترش پیدا کرده و البته همچنان نشانه های عیلامی آن بارز است.